Sertão |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
De "sertão", meestal hier ook "interior" (binnenland) genoemd is tegelijkertijd niets en alles. Niets, omdat de streken buiten de smalle groene streep langs de kust ten eerste leeg schijnt te zijn. Inderdaad, je kunt er tientallen kilometer rijden zonder een mens te zien. Als je een benzinepomp tegen komt, dan is het aanbevolen vol te tanken, ook al denk je nog genoeg te hebben. Enorme afstanden, dus, maar je mag niet denken dat het helemaal zo leeg als het er uitziet. Onderweg zie je vrouwen die in meertjes de was doen terwijl de kinderen in het water spelen, fietsers en voetgangers met werktuigen op hun schouders die aan het einde van een dag werk op een fazenda naar huis gaan, bloeiende ipés of urucums, een spandoek met de namen van de forró bands die zaterdag in de naburige stad gaan spelen, een vrachtautorijder die in een hangmat tussen de aanhangwagen en een boom schommelt, een bordje aan een carnaúba waarop staat dat ze 500 m verder tapioka en koffie voor het ontbijt krijgt, een ezel die plotselig 50 meter voor je auto oversteekt, urubus die hoog in de lucht cirkelen, een "pau de arara" met een religieuze schrift achter... É o interior! |